EDUKACJA W MOSKWIE

Uraz

Według Światowej Organizacji Zdrowia na świecie prawie 3% populacji choruje na upośledzenie umysłowe, a 13% w ciężkiej postaci. Jakie są przyczyny tej choroby i czy istnieje możliwość leczenia? Co to jest upośledzenie umysłowe i jak można je zdiagnozować?

◑ Upośledzenie umysłowe u dziecka. Przyczyny występowania. Diagnostyka.

Rozpoznanie upośledzenia umysłowego stawia się, gdy dziecko ma poważne opóźnienie rozwojowe.

Podejście do diagnozowania upośledzenia umysłowego powinno być wielopłaszczyznowe. Konieczne jest zwrócenie dużej uwagi na rejestrowanie obserwacji dziecka. Obserwacje te dostarczają wielu przydatnych informacji i wraz z testami rozwoju psychicznego dziecka pozwalają samodzielnie określić obecność lub brak upośledzenia umysłowego u dziecka..

Upośledzenie umysłowe (demencja, oligofrenia; starogrecki ὀλίγος - małe + φρήν - umysł) nabywa się w młodym wieku lub wrodzone niedorozwój psychiczny spowodowany patologią organiczną, której głównym przejawem jest upośledzenie umysłowe i dezaprobata społeczna.

Manifestacja upośledzenia umysłowego:

Przejawia się przede wszystkim w odniesieniu do umysłu (konsekwencja w działaniu, rozwiązywanie najprostszych problemów), a także przejawia się w zakresie emocji, woli, mowy i zdolności motorycznych.

Termin „oligofrenia”

We współczesnym sensie termin ten jest interpretowany szerzej i obejmuje nie tylko upośledzenie umysłowe spowodowane patologią organiczną, ale także zaniedbania społeczne i pedagogiczne..

Taką diagnozę w przypadku upośledzenia umysłowego stawia się przede wszystkim na podstawie określenia stopnia niedorozwoju intelektualnego bez wskazania mechanizmu etiologicznego i patogenetycznego.

Upośledzenie umysłowe z wrodzonymi (organicznymi uszkodzeniami mózgu) zmianami psychicznymi różni się od nabytej demencji lub demencji.

Demencja nabyta - spadek inteligencji z poziomu normalnego (odpowiadającego wiekowi), a przy oligofrenii intelekt dorosłej, zdrowej fizycznie osoby nie osiąga normalnego (średniego) poziomu.


Przyczyny rozwoju upośledzenia umysłowego to następujące czynniki:


1) ciężkie choroby dziedziczne;
2) trudny poród, który spowodował uszkodzenie mózgu (asfiksja, niedotlenienie);
3) przedwczesny poród;
4) choroby ośrodkowego układu nerwowego i urazy w młodym wieku;
5) nieprawidłowości genetyczne (zespół Downa);
6) choroby zakaźne i przewlekłe matki w ciąży (odra, różyczka, pierwotne zakażenie wirusem opryszczki);
7) nadużywanie przez matkę alkoholu, narkotyków i innych środków psychotropowych w czasie rodzenia dziecka;
8) obojętność i niedostateczny udział rodziców w rozwoju dziecka (sytuacyjne upośledzenie umysłowe)

Zespół Downa (trisomia na chromosomie 21) jest jedną z form patologii genomowej, w której najczęściej kariotyp jest reprezentowany przez 47 chromosomów zamiast normalnych 46, ponieważ chromosomy z 21 pary zamiast normalnych dwóch są reprezentowane przez trzy kopie.

* Zewnętrzne objawy w zespole Downa

Rozpoznanie upośledzenia umysłowego należy potwierdzić badaniami. Aby to zrobić, użyj specjalnych technik (skale diagnostyczne)

Najczęstsze skale diagnostyczne do określania stopnia rozwoju:

  • Skala Bailey-P dla dzieci od 1 miesiąca do 3 lat,
  • Skala Wechslera od 3 do 7 lat i
  • Skala Stanforda-Bineta dla dzieci w wieku szkolnym.

Stopnie upośledzenia umysłowego

Z tego samego powodu waga naruszenia może być inna.

Tradycyjna klasyfikacja upośledzenia umysłowego

W tradycyjnej klasyfikacji są 3 stopnie:

  • osłabienie
  • głupota
  • idiotyzm

Osłabienie lub moronizm (od łac. Debilis - „słaby”, „słaby”) - najsłabszy stopień upośledzenia umysłowego spowodowanego opóźnieniem rozwoju lub organicznym uszkodzeniem mózgu płodu.

Imbecility (od łac.imbecillus - słaby, niedołężny) - średni stopień upośledzenia umysłowego, otępienia, niedorozwoju umysłowego, spowodowanego opóźnieniem w rozwoju mózgu płodu lub dziecka w pierwszych latach życia.

Idiocy (simple idiocy) (ze starogreckiego..

Według najnowszej, nowoczesnej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10), istnieją już 4 stopnie upośledzenia umysłowego..

Terminy „osłabienie”, „głupota” i „idiotyzm” są wyłączone z ICD-10 ze względu na fakt, że terminy te wywodzą się z pojęć czysto naukowych i zaczęły być używane w życiu codziennym, niosąc ze sobą negatywne znaczenie. Zamiast tego proponuje się stosowanie wyłącznie neutralnych terminów, które ilościowo odzwierciedlają stopień upośledzenia umysłowego..

Stopień psychiczny
zacofanie
(ICD-10)
Termin tradycyjny (ICD-9)Współczynnik
inteligencja (IQ)
Psychologiczny
wiek
ŁatwyGłupota50-699-12 lat
UmiarkowanyŁagodna głupota35-496-9 lat
CiężkiPoważna głupota20-343-6 lat
GłębokiIdiotyzmdo 20do 3 lat

* Gdy ocena stopnia upośledzenia umysłowego jest trudna lub niemożliwa (np. Z powodu głuchoty, ślepoty), stosuje się kategorię „inne formy upośledzenia umysłowego”.

Prognoza stanu

Dziś to zaburzenie (zwłaszcza jeśli wiąże się z ograniczonym uszkodzeniem mózgu) jest uważane za nieuleczalne..

Jednak postawienie tej diagnozy nie oznacza zatrzymania rozwoju dziecka. Rozwój człowieka trwa przez całe życie, po prostu może różnić się od normalnego (średniego) poziomu.

Dla pewnej „pomocy” dziecku w rozwoju naturalnych zdolności przeprowadza się specjalne leczenie. Przede wszystkim ma na celu rozwój inteligencji..

W przypadku stwierdzenia patologii u dziecka lepiej zorganizować go w specjalistycznej placówce defektologicznej lub opracować indywidualny program szkoleniowy zgodny z możliwościami i potrzebami dziecka..

Dla takich dzieci istnieją szkoły specjalne, grupy w przedszkolach, w których dzieci uczą się według specjalnych programów mających na celu rekompensatę tych przejawów..

Dzięki prawidłowym i terminowym zajęciom z nauczycielem-defektologiem, logopedą, psychologiem, neurologiem można poprawić wiele odchyleń.

Zajęcia z logopedą zajmują ważne miejsce, ponieważ mowa jest połączona z myśleniem. W przypadku upośledzenia umysłowego od umiarkowanego do ciężkiego można przepisać leki..

System społecznej adaptacji takich dzieci w społeczeństwie jest bardzo ważny..

Upośledzenie umysłowe (upośledzenie umysłowe) - przyczyny i klasyfikacja (rodzaje, typy, stopnie, formy)

Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie chorób należy prowadzić pod okiem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Co to jest upośledzenie umysłowe (upośledzenie umysłowe)?

Statystyki (rozpowszechnienie upośledzenia umysłowego)

W połowie ubiegłego wieku przeprowadzono wiele badań, których celem było określenie częstości występowania upośledzenia umysłowego wśród populacji różnych krajów. W wyniku tych badań stwierdzono, że oligofrenia występuje u około 1 - 2,5% populacji. Jednocześnie według badań XXI wieku częstość pacjentów z oligofrenią nie przekracza 1-1,5% (0,32% w Szwajcarii, 0,43% w Danii, 0,6% w Rosji).

Ponad połowa wszystkich osób z upośledzeniem umysłowym (69 - 89%) cierpi na łagodną postać choroby, a poważne upośledzenie umysłowe obserwuje się w nie więcej niż 10 - 15% przypadków. Szczyt zachorowalności na oligofrenię występuje w dzieciństwie i wieku młodzieńczym (około 12 lat), natomiast w wieku 20-35 lat zapadalność na tę patologię znacznie spada.

Ponad połowa osób z lekkim upośledzeniem umysłowym zawiera związek małżeński po osiągnięciu pełnoletności. Jednocześnie jedna czwarta par, w których jedno lub oboje rodzice są oligofreniczni, jest bezpłodna. Około 75% osób upośledzonych umysłowo może mieć dzieci, ale 10-15% z nich może również cierpieć na upośledzenie umysłowe.

Stosunek pacjentów z oligofrenią wśród chłopców i dziewcząt wynosi około 1,5: 1. Warto również zauważyć, że wśród osób, które otrzymały niepełnosprawność z powodu choroby psychicznej, udział osób z upośledzeniem umysłowym stanowi około 20-30% pacjentów.

Etiologia i patogeneza (podstawa rozwoju) upośledzenia umysłowego (uszkodzenie mózgu)

Endogenne i egzogenne przyczyny wrodzonego i nabytego upośledzenia umysłowego

Przyczyną rozwoju upośledzenia umysłowego mogą być czynniki endogenne (czyli zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu związane z patologiami jego rozwoju) lub egzogenne (wpływające na organizm z zewnątrz).

Endogenne przyczyny oligofrenii obejmują:

  • Mutacje genetyczne. Rozwój absolutnie wszystkich narządów i tkanek (w tym mózgu) jest determinowany przez geny, które dziecko otrzymuje od rodziców. Jeśli męskie i żeńskie komórki rozrodcze od samego początku są wadliwe (to znaczy, jeśli niektóre z ich genów są uszkodzone), dziecko może mieć pewne nieprawidłowości rozwojowe. Jeśli w wyniku tych anomalii dotknięte zostaną struktury mózgu (niedorozwinięte, nieprawidłowo rozwinięte), może to spowodować oligofrenię.
  • Zaburzenia zapłodnienia. Jeśli podczas fuzji męskich i żeńskich komórek rozrodczych (co następuje podczas zapłodnienia) wystąpią mutacje, może to również spowodować nieprawidłowy rozwój mózgu i upośledzenie umysłowe dziecka..
  • Cukrzyca u matki: Cukrzyca to choroba, w której dochodzi do zakłócenia procesu wykorzystywania glukozy (cukru) przez komórki organizmu, w wyniku czego wzrasta stężenie cukru we krwi. Rozwój płodu w łonie matki chorej na cukrzycę przebiega z naruszeniem jego metabolizmu oraz wzrostu i rozwoju tkanek i narządów. W tym samym czasie płód staje się duży, może mieć wady rozwojowe, zaburzenia strukturalne kończyn, a także zaburzenia psychiczne, w tym oligofrenię.
  • Fenyloketonuria. Przy tej patologii metabolizm (w szczególności aminokwas fenyloalaniny) w organizmie zostaje zakłócony, czemu towarzyszy zakłócenie w funkcjonowaniu i rozwoju komórek mózgowych. Dzieci z fenyloketonurią mogą mieć różny stopień upośledzenia umysłowego.
  • Wiek rodziców. Udowodniono naukowo, że im starsi rodzice dziecka (jedno lub oboje), tym większe prawdopodobieństwo posiadania pewnych wad genetycznych, w tym prowadzących do upośledzenia umysłowego. Wynika to z faktu, że wraz z wiekiem komórki płciowe rodziców „starzeją się”, a liczba możliwych w nich mutacji wzrasta.
Do egzogennych (działających z zewnątrz) przyczyn oligofrenii należą:
  • Infekcje matczyne. Narażenie na niektóre czynniki zakaźne organizmu matki może prowadzić do uszkodzenia zarodka lub rozwoju płodu, wywołując w ten sposób rozwój upośledzenia umysłowego.
  • Uraz porodowy. Jeśli podczas porodu (przez pochwowy kanał rodny lub podczas cięcia cesarskiego) dojdzie do uszkodzenia mózgu dziecka, może to prowadzić do upośledzenia umysłowego w przyszłości..
  • Niedotlenienie (głód tlenu) płodu. Niedotlenienie może wystąpić podczas rozwoju wewnątrzmacicznego płodu (na przykład w ciężkich chorobach układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i innych u matki, z ciężką utratą krwi matki, z niskim ciśnieniem krwi u matki, z patologią łożyska itp.) ). Niedotlenienie może również wystąpić podczas porodu (na przykład przy zbyt długim porodzie, gdy pępowina jest opleciona wokół szyi dziecka i tak dalej). Centralny układ nerwowy dziecka jest niezwykle wrażliwy na brak tlenu. W takim przypadku komórki nerwowe kory mózgowej mogą zacząć obumierać po 2 - 4 minutach głodu tlenu. Jeśli przyczyna braku tlenu zostanie z czasem wyeliminowana, dziecko może przeżyć, jednak im dłuższe było niedotlenienie, tym bardziej nasilone może być upośledzenie umysłowe dziecka w przyszłości..
  • Promieniowanie. Centralny układ nerwowy (OUN) zarodka i płodu jest niezwykle wrażliwy na różne rodzaje promieniowania jonizującego. Jeśli kobieta była narażona na promieniowanie w czasie ciąży (na przykład podczas zdjęć rentgenowskich), może to prowadzić do zakłócenia rozwoju ośrodkowego układu nerwowego i oligofrenii u dziecka.
  • Zatrucie. Jeśli substancje toksyczne dostaną się do organizmu kobiety podczas noszenia dziecka, mogą bezpośrednio uszkodzić centralny układ nerwowy płodu lub wywołać jego niedotlenienie, co może spowodować upośledzenie umysłowe. Toksyny obejmują alkohol etylowy (który jest częścią napojów alkoholowych, w tym piwa), dym papierosowy, spaliny, barwniki spożywcze (w dużych ilościach), chemię gospodarczą, środki odurzające, leki (w tym niektóre antybiotyki) i tak dalej..
  • Brak składników odżywczych podczas rozwoju wewnątrzmacicznego. Przyczyną tego może być głód matki podczas ciąży. Jednocześnie niedoborowi białek, węglowodanów, witamin i minerałów może towarzyszyć naruszenie rozwoju ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów płodu, przyczyniając się w ten sposób do wystąpienia oligofrenii.
  • Wcześniactwo. Udowodniono naukowo, że upośledzenie umysłowe o różnym nasileniu występuje u wcześniaków o 20% częściej niż u dzieci urodzonych o czasie.
  • Niekorzystne środowisko dla dziecka. Jeśli w pierwszych latach życia dziecko dorasta w niekorzystnym środowisku (jeśli nie komunikuje się z nim, nie angażuje się w jego rozwój, jeśli rodzice nie spędzają z nim wystarczająco dużo czasu), może u niego również dojść do upośledzenia umysłowego. Jednocześnie należy zauważyć, że nie ma anatomicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, w wyniku czego oligofrenia jest zwykle słabo wyrażana i łatwo poddawana korekcie..
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego w pierwszych latach życia dziecka. Nawet jeśli dziecko w chwili urodzenia było całkowicie normalne, uszkodzenie mózgu (z urazem, głodem tlenowym, chorobami zakaźnymi i zatruciem) w ciągu pierwszych 2-3 lat życia może prowadzić do uszkodzenia lub nawet śmierci niektórych części ośrodkowego układu nerwowego i rozwoju oligofrenii.

Dziedziczne upośledzenie umysłowe z zespołami genetycznymi (chromosomalnymi) (z zespołem Downa)

Charakterystyczne jest upośledzenie umysłowe:

  • Na zespół Downa. W normalnych warunkach dziecko otrzymuje 23 chromosomy od ojca i 23 chromosomy od matki. Po ich połączeniu powstaje 46 chromosomów (czyli 23 pary), co jest typowe dla normalnej komórki ludzkiej. W przypadku zespołu Downa 21 par zawiera nie 2, ale 3 chromosomy, co jest główną przyczyną zaburzeń rozwojowych dziecka. Oprócz objawów zewnętrznych (deformacje twarzy, kończyn, klatki piersiowej itp.) U większości dzieci występuje upośledzenie umysłowe o różnym nasileniu (częściej ciężkie). Jednocześnie, przy odpowiedniej opiece, osoby z zespołem Downa mogą nauczyć się dbać o siebie i dożyć 50 lat lub więcej..
  • W przypadku zespołu Klinefeltera: Zespół Klinefeltera charakteryzuje się wzrostem liczby chromosomów płciowych u chłopców. Zwykle objawy choroby obserwuje się, gdy dziecko osiąga dojrzałość płciową. Jednocześnie niewielki lub umiarkowany spadek rozwoju intelektualnego (objawiający się głównie zaburzeniami mowy i myślenia) można zaobserwować już we wczesnych latach szkolnych..
  • Na zespół Shereshevsky'ego-Turnera. W przypadku tego zespołu dochodzi do naruszenia fizycznego i seksualnego rozwoju dziecka. Jednocześnie upośledzenie umysłowe jest stosunkowo rzadkie i słabo wyrażane..
  • Na zespół Rubinsteina-Teibiego. Charakteryzuje się deformacją palców rąk i nóg pierwszych, niskim wzrostem, deformacją twarzoczaszki i upośledzeniem umysłowym. Oligofrenia występuje u wszystkich dzieci z tym zespołem i często jest ciężka (dzieci są słabo skupione, trudne do nauczenia).
  • Na zespół Angelmana. Ta patologia wpływa na 15. chromosom dziecka, w wyniku czego ma oligofrenię, zaburzenia snu, opóźniony rozwój fizyczny, zaburzenia ruchowe, drgawki i tak dalej..
  • Na zespół łamliwego chromosomu X. Przy tej patologii porażka niektórych genów chromosomu X prowadzi do narodzin dużego płodu, w którym następuje wzrost głowy, jąder (u chłopców), nieproporcjonalny rozwój szkieletu twarzy i tak dalej. Upośledzenie umysłowe z tym zespołem może być łagodne lub umiarkowane, co objawia się zaburzeniami mowy, zaburzeniami zachowania (agresywność) i tak dalej..
  • Na zespół Retta. Ta patologia charakteryzuje się również uszkodzeniem niektórych genów chromosomu X, co prowadzi do poważnego upośledzenia umysłowego u dziewcząt. Charakterystyczne jest, że do 1-1,5 roku dziecko rozwija się całkowicie normalnie, jednak po osiągnięciu określonego wieku zaczyna tracić wszystkie nabyte umiejętności, a zdolność uczenia się gwałtownie spada. Bez odpowiedniego i regularnego leczenia i szkolenia u specjalisty upośledzenie umysłowe postępuje szybko.
  • Na zespół Williamsa. Charakteryzuje się uszkodzeniem genów na chromosomie 7. Jednocześnie dziecko ma charakterystyczne rysy twarzy (szerokie czoło, szeroki i płaski grzbiet nosa, duże policzki, spiczasty podbródek, rzadkie zęby). Ponadto pacjenci mają zez i umiarkowane upośledzenie umysłowe, które obserwuje się w 100% przypadków..
  • Na zespół Crouzona. Charakteryzuje się przedwczesnym stopieniem kości czaszki, co prowadzi do naruszenia jej rozwoju w przyszłości. Oprócz specyficznego kształtu twarzy i głowy, dzieci te wykazują ucisk rozwijającego się mózgu, któremu mogą towarzyszyć drgawki i upośledzenie umysłowe o różnym nasileniu. Chirurgiczne leczenie choroby w pierwszym roku życia dziecka może zapobiec postępowi upośledzenia umysłowego lub zmniejszyć jego nasilenie.
  • Na zespół Ruda (oligofrenia kserodermiczna). Przy tej patologii występuje zwiększona keratynizacja powierzchniowej warstwy skóry (co objawia się tworzeniem na niej dużej liczby łusek), a także upośledzenie umysłowe, zaburzenia widzenia, częste drgawki i zaburzenia ruchu.
  • Na zespół Apera. W przypadku tej patologii obserwuje się również przedwczesną fuzję kości czaszki, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, uszkodzenia substancji mózgowej i rozwoju upośledzenia umysłowego..
  • Na zespół Bardeta-Biedla. Niezwykle rzadka choroba dziedziczna, w której upośledzenie umysłowe łączy się z ciężką otyłością, uszkodzeniem siatkówki, uszkodzeniem nerek (choroba policystyczna), zwiększeniem liczby palców rąk i upośledzonym (opóźnionym) rozwojem narządów płciowych.

Oligofrenia spowodowana mikrobiologicznymi, pasożytniczymi i wirusowymi uszkodzeniami płodu

Przyczyną upośledzenia umysłowego dziecka może być uszkodzenie ciała matki w czasie ciąży. W tym przypadku same patogenne mikroorganizmy mogą przenikać do rozwijającego się płodu i zakłócać procesy tworzenia się jego ośrodkowego układu nerwowego, przyczyniając się w ten sposób do rozwoju oligofrenii. Jednocześnie infekcje i zatrucia mogą wywołać rozwój procesów patologicznych w ciele matki, w wyniku których zostanie zakłócone dostarczanie tlenu i składników odżywczych do rozwijającego się płodu. To z kolei może również zakłócać tworzenie się ośrodkowego układu nerwowego i wywoływać różne zaburzenia psychiczne po urodzeniu dziecka..

Rozwój upośledzenia umysłowego może prowadzić do:

  • Infekcje wirusowe - zakażenie wirusem cytomegalii, różyczka, świnka, AIDS (wywoływane przez ludzki wirus niedoboru odporności).
  • Infekcje bakteryjne - takie jak kiła wywołana przez treponema pallidus, infekcje meningokokowe, listerioza.
  • Infekcje pasożytnicze - takie jak toksoplazmoza.

Oligofrenia spowodowana chorobą hemolityczną noworodka

W chorobie hemolitycznej noworodków (HDN) obserwuje się uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (ośrodkowego układu nerwowego), które może prowadzić do upośledzenia umysłowego o różnym nasileniu (od łagodnego do skrajnie ciężkiego).

Istotą HDN jest to, że układ odpornościowy matki zaczyna niszczyć erytrocyty (krwinki czerwone) płodu. Bezpośrednią tego przyczyną jest tak zwany czynnik Rh. Jest to specjalny antygen, który znajduje się na powierzchni czerwonych krwinek u osób z dodatnim Rh, ale nie występuje u osób z ujemnym Rh..

Jeśli kobieta z ujemnym czynnikiem Rh zajdzie w ciążę, a jej dziecko ma dodatni czynnik Rh (który dziecko może odziedziczyć po ojcu), organizm matki może postrzegać antygen Rh jako „obcy”, w wyniku czego zacznie wytwarzać specyficzne przeciwciała. Te przeciwciała mogą dostać się do organizmu dziecka, przyczepić się do czerwonych krwinek i je zniszczyć.

W wyniku zniszczenia czerwonych krwinek uwolniona zostanie z nich hemoglobina (normalnie odpowiedzialna za transport tlenu), która następnie zostanie przekształcona w inną substancję - bilirubinę (niezwiązaną). Niezwiązana bilirubina jest niezwykle toksyczna dla organizmu człowieka, w wyniku czego w normalnych warunkach od razu trafia do wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym. W tym przypadku powstaje nietoksyczna bilirubina związana, która jest wydalana z organizmu..

W chorobie hemolitycznej noworodków liczba zniszczonych erytrocytów jest tak duża, że ​​kilkakrotnie wzrasta stężenie niezwiązanej bilirubiny we krwi dziecka. Ponadto układy enzymatyczne wątroby noworodka nie są jeszcze w pełni ukształtowane, w wyniku czego organ nie ma czasu na związanie i usunięcie toksycznej substancji z krwiobiegu w odpowiednim czasie. W wyniku działania zwiększonych stężeń bilirubiny na ośrodkowy układ nerwowy obserwuje się głód tlenowy komórek nerwowych, co może przyczynić się do ich śmierci. Wraz z dłuższym postępem patologii może dojść do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, co doprowadzi do rozwoju uporczywego upośledzenia umysłowego o różnym nasileniu.

Czy epilepsja prowadzi do upośledzenia umysłowego??

Jeśli epilepsja zaczyna się objawiać we wczesnym dzieciństwie, może prowadzić do rozwoju łagodnego do umiarkowanego upośledzenia umysłowego u dziecka..

Padaczka to choroba ośrodkowego układu nerwowego, w której w niektórych częściach mózgu okresowo tworzą się ogniska pobudzenia, wpływające na określone strefy komórek nerwowych. Może to objawiać się napadami, upośledzeniem świadomości, zaburzeniami zachowania i tak dalej. Przy często powtarzających się napadach padaczkowych proces uczenia się dziecka spowalnia, procesy zapamiętywania i odtwarzania informacji zostają zakłócone, pojawiają się pewne zaburzenia zachowania, które łącznie prowadzą do upośledzenia umysłowego.

Upośledzenie umysłowe z małogłowiem

Małogłowie w prawie 100% przypadków towarzyszy oligofrenia, jednak stopień upośledzenia umysłowego może się znacznie różnić (od łagodnego do skrajnie ciężkiego).

W przypadku małogłowia dochodzi do niedorozwoju mózgu podczas wewnątrzmacicznego rozwoju płodu. Może to być spowodowane infekcjami, zatruciem, ekspozycją na promieniowanie, genetycznymi nieprawidłowościami rozwojowymi i tak dalej. Dziecko z małogłowiem charakteryzuje się niewielkim rozmiarem czaszki (ze względu na mały rozmiar mózgu) i stosunkowo dużym szkieletem twarzy. Reszta ciała rozwija się normalnie.

Oligofrenia z wodogłowiem

W przypadku wrodzonego wodogłowia częściej obserwuje się łagodne lub umiarkowane upośledzenie umysłowe, podczas gdy nabyta postać choroby charakteryzuje się ciężką oligofrenią.

Wodogłowie to choroba, w której zaburzony jest przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego. W rezultacie gromadzi się w jamach (komorach) tkanki mózgowej i przepełnia je, co prowadzi do kompresji i uszkodzenia komórek nerwowych. Jednocześnie funkcje kory mózgowej są upośledzone, w wyniku czego dzieci z wodogłowiem pozostają w tyle w rozwoju umysłowym, mają upośledzoną mowę, pamięć i zachowanie.

W przypadku wrodzonego wodogłowia gromadzenie się płynu w jamie czaszki prowadzi do rozbieżności jej kości (w wyniku zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego), co ułatwia ich niepełne połączenie. Jednocześnie uszkodzenie rdzenia następuje stosunkowo wolno, co objawia się łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem umysłowym. Jednocześnie wraz z rozwojem wodogłowia w starszym wieku (kiedy kości czaszki już się zrosły, a ich kostnienie jest zakończone), wzrostowi ciśnienia śródczaszkowego nie towarzyszy wzrost wielkości czaszki, w wyniku czego tkanki ośrodkowego układu nerwowego są bardzo szybko uszkadzane i niszczone, czemu towarzyszy poważne upośledzenie umysłowe..

Rodzaje i typy upośledzenia umysłowego (klasyfikacja upośledzenia umysłowego według etapów, nasilenia)

Obecnie istnieje kilka klasyfikacji upośledzenia umysłowego, które są wykorzystywane przez lekarzy do diagnozowania i wyboru najskuteczniejszego leczenia, a także do przewidywania przebiegu choroby..

Klasyfikacja w zależności od stopnia nasilenia oligofrenii pozwala na ocenę ogólnego stanu pacjenta, a także ustalenie najbardziej realistycznej i oczekiwanej prognozy dotyczącej jego przyszłego życia i zdolności uczenia się, przy planowaniu taktyki leczenia i edukacji pacjenta.

W zależności od nasilenia istnieją:

  • niewielkie upośledzenie umysłowe (osłabienie);
  • umiarkowane upośledzenie umysłowe (łagodna głupota);
  • poważne upośledzenie umysłowe (wyraźna głupota);
  • głębokie upośledzenie umysłowe (idiotyzm).

Łagodne upośledzenie umysłowe (osłabienie)

Ta postać choroby występuje w ponad 75% przypadków. Przy łagodnym stopniu upośledzenia umysłowego obserwuje się minimalne zaburzenia zdolności umysłowych i rozwoju umysłowego. Takie dzieci zachowują zdolność uczenia się (która jednak przebiega znacznie wolniej niż u dzieci zdrowych). Dzięki odpowiednim programom poprawczym mogą nauczyć się komunikować z innymi, poprawnie zachowywać się w społeczeństwie, ukończyć szkołę (klasy 8-9), a nawet uczyć się prostych zawodów niewymagających dużych zdolności intelektualnych.

Jednocześnie pacjenci z upośledzeniem umysłowym charakteryzują się zaburzeniami pamięci (gorzej zapamiętują nowe informacje), zaburzeniami koncentracji i motywacji. Łatwo ulegają wpływom innych, a ich stan psycho-emocjonalny rozwija się czasami słabo, przez co nie mogą założyć rodziny i mieć dzieci.

Umiarkowane upośledzenie umysłowe (łagodna głupota)

U pacjentów z umiarkowanie ciężką oligofrenią występuje głębsze upośledzenie mowy, pamięci i zdolności myślenia. Dzięki intensywnej nauce potrafią zapamiętać kilkaset słów i poprawnie ich używać, ale tworzą frazy i zdania ze znaczną trudnością..

Tacy pacjenci mogą samodzielnie służyć sobie, a nawet wykonywać proste prace (na przykład zamiatanie, mycie, przenoszenie przedmiotów z punktu A do punktu B itd.). W niektórych przypadkach mogą nawet ukończyć 3-4 klasy szkoły, nauczyć się pisać kilka słów lub liczyć. Jednocześnie niezdolność do racjonalnego myślenia i adaptacji w społeczeństwie wymaga stałej opieki nad takimi pacjentami..

Poważne upośledzenie umysłowe (poważna głupota)

Charakteryzuje się ciężkimi zaburzeniami psychicznymi, w wyniku których większość pacjentów traci zdolność do samoopieki i wymaga stałej opieki. Chore dzieci praktycznie nie nadają się do nauki, nie potrafią pisać ani liczyć, ich słownictwo nie przekracza kilkudziesięciu słów. Nie są też w stanie wykonywać żadnej celowej pracy, tak jak nie są w stanie budować relacji z osobą płci przeciwnej i zakładać rodziny..

Jednocześnie pacjenci z ciężką oligofrenią mogą uczyć się prymitywnych umiejętności (jeść jedzenie, pić wodę, samodzielnie zakładać i zdejmować ubranie itd.). Mogą też mieć proste emocje - radość, strach, smutek lub zainteresowanie czymś (co jednak trwa tylko kilka sekund lub minut).

Głębokie upośledzenie umysłowe (idiotyzm)

Kliniczne warianty i formy upośledzenia umysłowego

Ta klasyfikacja pozwala ocenić stopień rozwoju zdolności psychoemocjonalnych i umysłowych dziecka oraz wybrać optymalny dla niego program treningowy. Przyczynia się to do przyspieszonego rozwoju pacjenta (jeśli to możliwe) lub zmniejszenia nasilenia objawów w ciężkich i głębokich postaciach patologii.

Z klinicznego punktu widzenia upośledzenie umysłowe może być:

  • atoniczny;
  • asteniczny;
  • stenic;
  • dysforyczny.

Forma atoniczna

Ta forma charakteryzuje się dominującym naruszeniem zdolności koncentracji. Przyciągnięcie uwagi dziecka jest niezwykle trudne, a nawet jeśli się to uda, bardzo szybko się rozprasza i przełącza się na inne przedmioty lub działania. W związku z tym takie dzieci są niezwykle trudne do nauczenia (nie pamiętają nauczonych informacji, a jeśli to zrobią, bardzo szybko o tym zapominają).

Warto zwrócić uwagę, że ta forma oligofrenii charakteryzuje się również osłabieniem sfery wolicjonalnej dziecka. Sam nie wykazuje inicjatywy, nie stara się uczyć ani robić czegoś nowego. Często mają tak zwaną hiperkinezę - liczne niecelowe ruchy związane z ekspozycją na różne bodźce zewnętrzne, które odwracają uwagę pacjenta.

W wyniku wieloletnich obserwacji specjalistom udało się podzielić atoniczną postać upośledzenia umysłowego na kilka wariantów klinicznych, z których każdy charakteryzuje się przewagą jednego lub drugiego rodzaju zaburzenia..

Kliniczne warianty atonicznej postaci oligofrenii to:

  • Spontaniczna apatia - charakteryzująca się łagodnymi przejawami emocjonalnymi, a także niską motywacją i prawie całkowitym brakiem samodzielnej aktywności.
  • Akatyzja - na pierwszy plan wysuwa się hiperkineza (ciągłe niekontrolowane ruchy, ruchy i działania dziecka).
  • Światopodobny - charakteryzuje się podwyższonym nastrojem dziecka i niemożnością krytycznej oceny jego zachowania (potrafi dużo mówić, robić nieprzyzwoite zachowania w społeczeństwie, wygłupiać się itd.).

Forma asteniczna

Jedna z najłagodniejszych postaci choroby, która występuje u pacjentów z łagodnym stopniem upośledzenia umysłowego. Forma ta charakteryzuje się również zaburzeniem uwagi, które łączy się z uszkodzeniem sfery emocjonalnej dziecka. Dzieci z asteniczną oligofrenią są rozdrażnione, marudne, ale potrafią szybko zmienić nastrój, stają się radosne, dobroduszne.

Do 6-7 roku życia upośledzenie umysłowe u takich dzieci może nie być zauważalne. Jednak już w pierwszej klasie nauczyciel będzie mógł zidentyfikować znaczne opóźnienie w zdolnościach myślenia dziecka i naruszenie zdolności koncentracji. Takie dzieci nie mogą siedzieć do końca lekcji, ciągle obracają się w miejscu, jeśli chcą coś powiedzieć, krzyczą to natychmiast i bez pozwolenia, i tak dalej. Niemniej jednak dzieci są w stanie opanować podstawowe umiejętności szkolne (czytanie, pisanie, matematyka), co pozwoli im na wykonywanie określonej pracy w wieku dorosłym.

Kliniczne warianty astenicznej postaci oligofrenii to:

  • Główna opcja. Głównym przejawem jest szybkie zapominanie o wszystkich informacjach otrzymanych w szkole. Stan emocjonalny dziecka jest również osłabiony, co może objawiać się przyspieszonym wyczerpaniem lub odwrotnie, nadmierną impulsywnością, zwiększoną ruchliwością i tak dalej..
  • Opcja bradypsychiczna. Takie dzieci charakteryzują się powolnym, zahamowanym myśleniem. Jeśli zadasz takiemu dziecku proste pytanie, może na nie odpowiedzieć w kilkadziesiąt sekund, a nawet minut. Takim osobom trudno jest uczyć się w szkole, rozwiązywać powierzone im zadania i wykonywać jakąkolwiek pracę wymagającą natychmiastowej reakcji..
  • Opcja Dislalic. Na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia mowy, objawiające się nieprawidłową wymową dźwięków i słów. U takich dzieci występują również inne oznaki postaci astenicznej (zwiększona dystrakcja i niedorozwój emocjonalny).
  • Opcja dyspraksyjna. Charakteryzuje się upośledzoną aktywnością motoryczną, głównie palców rąk przy próbie wykonania dokładnego, celowego ruchu.
  • Opcja Dysmnestic. Charakteryzuje się dominującym upośledzeniem pamięci (ze względu na niezdolność do skoncentrowania się na zapamiętywanych informacjach).

Forma steniczna

Charakteryzuje się zaburzeniem myślenia, „ubóstwem” emocjonalnym (dzieci bardzo słabo wyrażają emocje) i brakiem inicjatywy. Tacy pacjenci są mili, przyjaźni, ale jednocześnie skłonni do impulsywnych, pochopnych działań. Warto zaznaczyć, że praktycznie pozbawione są możliwości krytycznej oceny swoich działań, choć potrafią wykonać prostą pracę.

Kliniczne warianty fenowej postaci oligofrenii to:

  • Opcja zrównoważona - dziecko ma równie słabo rozwinięte myślenie, sferę emocjonalną i wolicjonalną (inicjatywę).
  • Wariant niezrównoważony - charakteryzujący się przewagą zaburzeń emocjonalno-wolicjonalnych lub psychicznych.

Forma dysforyczna

Charakteryzuje się zaburzeniami emocjonalnymi i niestabilnością psychiczną. Takie dzieci przez większość czasu są w złym nastroju, skłonne do płaczu, drażliwości. Czasami mogą mieć wybuchy złości, w wyniku których mogą zacząć łamać i bić otaczające rzeczy, krzyczeć, a nawet atakować ludzi wokół siebie, wyrządzając im obrażenia ciała.

Takie dzieci nie reagują dobrze na naukę w szkole, ponieważ mają powolne myślenie, słabą pamięć i osłabioną zdolność koncentracji.

Upośledzenie umysłowe

Interesujące artykuły

  • Schizofrenia
  • Stres nerwowy
  • Padaczka
  • Alkoholizm
  • Uzależnienie od nikotyny
  • Anoreksja
  • Uzależnienie od komputerów
  • Bulimia
  • Uzależnienie

Komentarze

Jeśli chodzi o to, że wydostanie się z szalonych szpitali w Rosji bez krewnych może być trudne, zwróciłem się już do ministra spraw wewnętrznych Kołokolcewa.

Powiedz mi, czy w późnym stadium upośledzenia umysłowego można wyleczyć dziecko w wieku 10 lat?

Z którym lekarzem należy się skontaktować, jeśli dana osoba jest upośledzona umysłowo?

Droga Varvaro. Mam dziecko, które otrzymało ds. Zpr, kolejna poprawka (podwójna) dziewczyna wszystko w porządku, ale chłopak nie ma problemu z chłopcem, trzy szkoły zmieniły się podczas nauki. Oto jeden problem, którego ojciec bardzo się boi. Może lata 90. miały na mnie wpływ przez długi czas, nie chciałem wierzyć, że myślałem, że dorosnę. Nie wiem, co robić, ale mój syn ma 23 lata. Czy jest za późno na leczenie? I nawet w latach 90. było bardzo źle finansowo.

Pracuję z dziećmi z różnymi upośledzeniami umysłowymi. Uważam, że wielu można pomóc, jeśli zostaną opracowane i poświęci się im więcej uwagi. Ale niestety wielu rodziców nie chce zadzierać z takimi dziećmi i po prostu nie zwraca uwagi na problem..

Cześć Barbara, całkowicie się z Tobą zgadzam. Zacząłem też pracować z takimi dziećmi i stanąłem przed wyzwaniem, jakim są dzieci w wieku od 3 do 8 lat, kryteria oceny i diagnozy ankiety. Nie mogę użyć Vekslera. Czy możesz mi powiedzieć.

Oligofrenia

Oligofrenia to zespół wrodzonej wady psychicznej, wyrażający się upośledzeniem umysłowym z powodu patologii mózgu.

Oligofrenia objawia się przede wszystkim w odniesieniu do rozumu, mowy, emocji, woli, zdolności motorycznych. Po raz pierwszy termin oligofrenia zaproponował Emil Kraepelin. W przypadku oligofrenii charakterystyczny jest intelekt osoby dorosłej fizycznie, który nie osiągnął normalnego poziomu w swoim rozwoju.

Przyczyny oligofrenii

Przyczyny choroby są spowodowane zmianami genetycznymi; wewnątrzmaciczne uszkodzenie płodu przez promieniowanie jonizujące, uszkodzenie infekcyjne lub chemiczne; wcześniactwo dziecka, naruszenia podczas porodu (uraz porodowy, asfiksja).

Przyczyny oligofrenii mogą być spowodowane urazem głowy, infekcjami ośrodkowego układu nerwowego i niedotlenieniem mózgu. Nie najmniejszą rolę odgrywa zaniedbanie pedagogiczne w rodzinach dysfunkcyjnych. Czasami upośledzenie umysłowe pozostaje niewyjaśnioną etiologią.

Zmiany genetyczne mogą wywoływać oligofrenię, a według statystyk nawet połowa przypadków uczy z tego powodu.

Do głównych typów zaburzeń genów prowadzących do oligofrenii należą anomalie chromosomalne (delecja, aneuploidia, duplikacja). Nieprawidłowości chromosomalne obejmują również zespół Downa (trisomia 21), zespół Pradera-Williego, zespół Angelmana i zespół Williamsa.

Przyczyny upośledzenia umysłowego mogą być wyzwalane przez dysfunkcję poszczególnych genów, a także liczbę mutacji genów, w których stopień przekracza 1000.

Charakterystyka oligofrenii

Choroba należy do rozległej grupy chorób związanych z zaburzeniami rozwojowymi. Oligofrenia uważana jest za anomalię niedorozwoju psychiki, osobowości, a także całego ciała pacjenta. Wskaźnik oligofrenii w krajach uprzemysłowionych sięga do 1% całej populacji, z czego 85% to osoby z lekkim upośledzeniem umysłowym. Stosunek chorych mężczyzn do kobiet wynosi 2: 1. Dokładniejsza ocena rozprzestrzeniania się choroby jest trudna ze względu na różne podejścia diagnostyczne, a także zależy od stopnia społecznej tolerancji na zaburzenia psychiczne oraz stopnia dostępności opieki medycznej..

Oligofrenia nie jest procesem postępującym, ale rozwija się jako konsekwencja wcześniejszej choroby. Sam stopień upośledzenia umysłowego ocenia się ilościowo za pomocą współczynnika intelektualnego po zastosowaniu standardowych testów psychologicznych. Rzadko kiedy uważa się oligofrenię za osobę niezdolną do społecznej niezależnej adaptacji..

Klasyfikacja

Istnieje kilka klasyfikacji oligofrenii. Tradycyjnie chorobę klasyfikuje się według jej ciężkości, ale istnieje klasyfikacja według M.S. Pevznera, a także klasyfikacja alternatywna.

Tradycyjny pod względem dotkliwości dzieli się na: osłabienie (łagodne), głupotę (umiarkowane), idiotyzm (mocno zaznaczony).

Klasyfikacja ICD-10 obejmuje 4 stopnie nasilenia: łagodne, umiarkowane, ciężkie, głębokie.

Klasyfikacja oligofrenii według M.S. Pevznera

Wyniki pracy M.S. Pevznera pozwoliły zrozumieć, jaka jest struktura wady w oligofrenii, która stanowi 75% wszystkich rodzajów anomalii dziecięcych, oraz stworzyć klasyfikację uwzględniającą etiopatogenezę, a także oryginalność nieprawidłowego rozwoju.

W 1959 roku M.S. Pevzner zaproponował klasyfikację - typologię warunków, w której odnotował trzy formy wady:

- powikłane zaburzeniami neurodynamiki, które przejawiają się w trzech wariantach defektu: przewadze pobudzenia nad hamowaniem; w wyraźnej słabości głównych procesów nerwowych; w przewadze zahamowania nad podnieceniem;

- dzieci oligofreniczne z oczywistą niewydolnością płatów czołowych.

W latach 1973-1979 M.S. Pevzner poprawił swoją klasyfikację. Identyfikuje pięć głównych form:

- skomplikowane przez upośledzoną neurodynamikę (hamująca i pobudliwa);

- oligofrenia w połączeniu z zaburzeniami różnych analizatorów;

- upośledzenie umysłowe z psychopatycznymi formami zachowania;

- oligofrenia z oczywistą niewydolnością czołową.

Diagnostyka oligofrenii

Wyróżnia się kryteria diagnostyczne dla ICD-10, które charakteryzują się następującymi objawami:

I. Upośledzenie umysłowe objawiające się stanem zatrzymanego, a także niepełny rozwój psychiki, który charakteryzuje się naruszeniem zdolności, które nie rozwijają się w okresie dojrzewania i nie osiągają ogólnego poziomu inteligencji, w tym zdolności mowy, zdolności poznawczych, motorycznych, a także specjalnych.

W. Upośledzenie umysłowe rozwijające się w połączeniu z innymi zaburzeniami psychicznymi i somatycznymi lub powstające niezależnie.

Z. Zakłócone zachowania adaptacyjne, jednak w sprzyjających warunkach społecznych, gdy udzielane jest wsparcie, wszystkie te zaburzenia z lekkim stopniem upośledzenia umysłowego nie mają w ogóle oczywistego przebiegu.

RE. Pomiar IQ jest przeprowadzany z bezpośrednim uwzględnieniem cech międzykulturowych.

MI. Określenie nasilenia zaburzeń zachowania, pod warunkiem braku współistniejących zaburzeń (psychicznych).

Klasyfikacja E. I. Bogdanova

1 - zmniejszona inteligencja

2 - ogólny niedorozwój mowy systemowej

3 - upośledzona uwaga (trudność dystrybucji, niestabilność, zmienność)

4 - upośledzona percepcja (fragmentacja, spowolnienie, zmniejszenie głośności percepcji)

5 - bezkrytyczne myślenie, konkretność

6 - słaba wydajność pamięci

7 - niedorozwój zainteresowań poznawczych

8 - zaburzenia w sferze emocjonalno-wolicjonalnej (niestabilność emocji, słabe zróżnicowanie, ich nieadekwatność)

Trudności w rozpoznaniu oligofrenii pojawiają się, gdy konieczne jest różnicowanie objawów schizofrenii z wczesnymi objawami. Pacjenci ze schizofrenią, w przeciwieństwie do oligofreników, mają częściowe opóźnienie rozwoju, dlatego w obrazie klinicznym rejestrowane są objawy charakterystyczne dla procesu endogennego - autyzm, objawy katatoniczne, patologiczne fantazjowanie.

Stopnie oligofrenii

Ten sam powód może powodować różne stopnie upośledzenia umysłowego u ludzi. Obecnie według ICD-10 obserwuje się 4 stopnie oligofrenii.

Upośledzenie umysłowe oligofrenia - przyczyny i klasyfikacja typów, typów, stopni, form

Upośledzenie umysłowe oligofrenia - przyczyny i klasyfikacja typów, typów, stopni, form

Przyczyny upośledzenia umysłowego.

Przyczyny oligofrenii

Przyczyny oligofrenii mogą być
różne czynniki egzogeniczne (zewnętrzne)
i endogeniczny (wewnętrzny) charakter,
organicznie niepokojące
mózg.

Klasyfikacja uszkodzeń głowy
mózg według czasu wystąpienia:

prenatalny (przed porodem);

śródporodowe (podczas porodu);

poporodowy (po porodzie).

Klasyfikacja uszkodzeń głowy
mózg pod kątem czynników chorobotwórczych:

niedotleniony (z powodu tlenu
niepowodzenie);

toksyczne (zaburzenia metaboliczne);

zapalne (zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowych
z różyczką, toksoplazmozą);

traumatyczne (wypadki i
także ucisk mózgu podczas porodu,
z krwotokami);

chromosomalny genetyka (choroba Downa,
Choroba ścinki itp.);

nowotwory wewnątrzczaszkowe
(guzy).

Na szczególną uwagę zasługuje grupa czynników,
prowadzi również do upośledzenia umysłowego
- to jest alkoholizm, narkomania, nadużywanie substancji.
Po pierwsze, produkty rozkładu alkoholu i
leki (toksyny) z powodu
układ krążenia matki i płodu
zatruć rozwijający się płód. Po drugie,
długotrwałe spożywanie alkoholu i
narkotyki (a także ich substytuty)
powodują nieodwracalne patologiczne
zmiany w aparacie genetycznym
rodzice i są przyczyną chromosomów
i choroby endokrynologiczne dziecka.

Przyczyny demencji

1) otępienie spowodowane ciężkim urazem,
guzy mózgu lub działania
substancja toksyczna (na przykład tlenek węgla
gaz), słaba czynność tarczycy
gruczoły, zapalenie mózgu, niedobór witamin
B12, AIDS i inne, które niszczą komórki
mózg rozwija się nagle w młodym wieku
ludzi;

2) najczęstszy powód: progresywny
choroby. W tym przypadku choroba się rozwija
powolny i dotyka ludzi powyżej 60 roku życia,
w wyniku demencji starczej
Choroba Alzheimera, choroba Picka,
niebieska demencja, choroba Parkinsona
(rzadko), ale demencja nie
normalny etap starzenia, jest ciężki
i postępujący spadek w czasie
zdolności umysłowe. Podczas
zdrowi starsi ludzie czasami nie pamiętają
części pacjentów z demencją mogą całkowicie
zapomnij o ostatnich wydarzeniach;

3) demencja z powodu naczyniowego
zaburzenia mózgu (po udarze
Kropka);

4) otępienie wynikające z
choroba psychiczna (schizofrenia,
padaczka).

Idiotyzm

Idiotyzm odnosi się do najcięższej postaci oligofrenii i wyraża się całkowitym brakiem zrozumienia i świadomości otoczenia oraz nasileniem logicznie poprawnych emocji.

Idiotyzmowi w zdecydowanej większości przypadków towarzyszą poważne dysfunkcje motoryczne, fizjologiczne i psychopatologiczne. Pacjenci z reguły mają trudności z chodzeniem, mają anatomiczne problemy narządów wewnętrznych. Znacząca aktywność nie jest dostępna. Manifestacje werbalne są niespójne, praktycznie nie zawierają słów - zastępują je wysokie nuty wokalne poszczególnych sylab lub dźwięków. Pacjenci nie mają tendencji do rozróżniania otaczających ich osób, nie reagują na semantyczny ładunek odwołań, ograniczając swoją reakcję na wyraz twarzy i krzyki.

Zadowolenie emocjonalne ogranicza jedynie uzyskanie prymitywnej przyjemności z jedzenia, opróżniania jelit, a także patologiczne uzależnienia w postaci masturbacji, ssania palców czy żucia niejadalnych przedmiotów.

Pacjenci koniecznie potrzebują obecności opiekuńczych osób, dlatego w specjalnych szkołach z internatem zawsze przez całe życie otrzymują wsparcie ze strony państwa.

Stopnie upośledzenia umysłowego

Głównym parametrem klasyfikacji stopnia upośledzenia umysłowego według ICD 10 jest stopień zaawansowania choroby. Istnieją cztery rodzaje upośledzenia umysłowego:

Nie.Klasyfikacja upośledzenia umysłowego
zgodnie z ICD 10
Rozwój zdolności intelektualnychKomentarze
1Widok światłaInteligencja pacjenta odpowiada rozwojowi umysłowemu dziecka w wieku od 9 do 12 latŁagodny stopień demencji może być wadą wrodzoną lub nabytą w młodszym wieku przedszkolnym. Przy takiej diagnozie osoba ma nieco niedorozwiniętą psychikę, biedne i prymitywne myśli o otaczającym go świecie..
2Umiarkowany wygląd6-9Dorosły z intelektem sześcioletniego dziecka nie jest w stanie samodzielnie rozwiązywać codziennych problemów (zmywać naczynia, samodzielnie kąpać się, sprzątać pokój itp.), Ponadto nie można go nauczyć pracy.
3Ciężki wygląd3-6W przypadku ciężkiego lub głębokiego stopnia upośledzenia umysłowego osoba częściowo lub całkowicie nie ma umiejętności mowy, nie jest w stanie odzwierciedlić i wyrazić swojej opinii i pragnień.
4Głęboki widokdo 3 lat

Klasyfikacja stopni upośledzenia umysłowego zależy od tego, ile punktów zdobędzie potencjalny pacjent, rozwiązując standardowe testy oceniające rozwój psychiki i inteligencji. Przedszkolaki, które nie mogą przejść egzaminów lub nie uzyskają wymaganej liczby punktów, są wychowywane i nauczane oddzielnie od normalnie rozwijających się dzieci (w wyspecjalizowanych placówkach edukacyjnych lub w domu). Taki podział społeczny prowadzi do tego, że dzieci upośledzone umysłowo nie wiedzą, jak komunikują się ich zdrowi rówieśnicy i jak funkcjonuje całe społeczeństwo, ponieważ mają bardzo ograniczony krąg społeczny..

Dzieci odizolowane od społeczeństwa są bardziej drażliwe i słabe fizycznie, niezdolne do pełnego poznania otaczającego ich świata. Dorastające, zdrowe dzieci i dzieci niepełnosprawne nie wiedzą, jak odnosić się do siebie, gdy się spotykają, okazują agresję czy obojętność. Małe dzieci nie interesują się wydarzeniami, które ich otaczają, nie potrafią wykonywać spontanicznych działań i przestrzegać ustalonych reguł (np. Reguł gry czy środków ostrożności) lub naśladować swoich rówieśników.

Prognozy i styl życia

Rokowanie i późniejszy styl życia rodziny, w której dowiedzieli się o oligofrenii, zależy od stopnia otępienia, a także od tego, jak trafnie i na czas postawiono diagnozę. Z reguły przy prawidłowym doborze leczenia i natychmiastowym rozpoczęciu rehabilitacja pacjentów z łagodną chorobą pozwala nauczyć się wykonywania najprostszych funkcji społecznych. Jest też szansa na naukę i podjęcie prostej pracy, samodzielnego życia w społeczeństwie. Należy jednak rozumieć, że ci pacjenci często potrzebują dodatkowego wsparcia..

Podczas diagnozowania oligofrenii u dzieci prowadzona jest rozmowa z rodzicami, szkolenia, które pomagają im nauczyć dziecko opanowania najprostszych czynności. Jednocześnie rodzice powinni zrozumieć, że takie dziecko potrzebuje stałego kontaktu emocjonalnego. Również w celu wychowania i wychowania dzieci z niepełnosprawnością intelektualną stosuje się oligofrenopedagogikę, która daje odpowiedzi na pytania rodziców i pomaga im szybciej się rehabilitować.

  1. W odpowiednim czasie szukaj pomocy medycznej, aby zdiagnozować i określić stopień zaawansowania oligofrenii u dziecka.
  2. Regularnie rozmawiaj z dzieckiem, ucz je czytać, pisać, liczyć. Poszukaj pomocy u psychologa dziecięcego.
  3. Zapewnij dziecku możliwość przebywania wśród rówieśników, a nie próbowania chronienia go przed społeczeństwem.
  4. Naucz dziecko niezależności.
  5. Nie wymagaj od dziecka niemożliwego, podnosząc poprzeczkę zgodnie z wynikami zdrowych dzieci.

Przy pomocy takich stopów rodzice będą mogli nieznacznie dostosować dziecko do jego życia w społeczeństwie..

Diagnoza upośledzenia umysłowego

Diagnostyka dzieci upośledzonych umysłowo musi być absolutnie kompleksowa i kompleksowa, przeprowadzana więcej niż jeden raz. Konieczne jest dokładne przestudiowanie anamnezy dziecka (historii rozwoju indywidualnego), przeprowadzenie badania lekarskiego, psychologicznego i pedagogicznego, wyjaśnienie natury trudności rozwojowych dziecka, usystematyzowanie uzyskanych danych pod kątem potencjalnych możliwości rozwojowych. Ponadto celem diagnozy jest nie tylko określenie upośledzenia umysłowego jako takiego, ale także jak najdokładniejsze sformułowanie diagnozy, w której należy uwzględnić następujące kryteria:

  1. Ocena poziomu rozwoju umysłowego dziecka, przede wszystkim sfery poznawczej. Określenie stopnia upośledzenia umysłowego lub zaburzeń rozwoju umysłowego.
  2. Ocena składowych strukturalnych wady - ocenić poziom rozwoju sfery poznawczej, przede wszystkim uwagi, myślenia, mowy, pamięci. Ponadto dają nie tylko charakterystykę porównawczą (w stosunku do normy), ale także jakościową. Ujawnia poziom zachowania i poziom naruszenia wymienionych wyżej funkcji umysłowych i sfery emocjonalno-wolicjonalnej.
  3. Obecność lub brak choroby psychicznej i fizycznej.
  4. Stopień przystosowania społecznego.

Niemożliwe jest określenie objawów upośledzenia umysłowego, ponieważ ID nie jest chorobą, jest raczej oznaką szeregu chorób o różnej etiologii (przyczyny choroby) i patogenezie (mechanizm powstawania i rozwoju choroby).

W diagnozie powinni brać udział lekarze, psychologowie i nauczyciele. A jeśli to konieczne, inni wąscy specjaliści. I nie ma takiego specjalisty, który dałby jeden test na upośledzenie umysłowe i od razu postawiłby jasno określoną diagnozę.

Przyczyny oligofrenii

Wśród wszystkich istniejących przyczyn oligofrenii istnieje szereg głównych czynników, które najczęściej wywołują rozwój patologii:

  • Wrodzona demencja, która charakteryzuje się wewnątrzmacicznym uszkodzeniem płodu.
  • Oligofrenia, spowodowana patologią genetyczną (może objawiać się po urodzeniu dziecka).
  • Nabyte upośledzenie umysłowe związane z wcześniactwem.
  • Upośledzenie umysłowe natury biologicznej (często objawia się po urazach głowy, przeniesionych patologiach zakaźnych, trudnym porodzie, zaniedbaniach pedagogicznych).

Czasami nie można ustalić przyczyny choroby.

Statystyki mówią, że 50% zdiagnozowanych przypadków choroby jest wynikiem zaburzeń genetycznych, w których u dziecka zdiagnozowano:

  1. nieprawidłowości chromosomalne;
  2. Zespół Downa;
  3. Zespół Williamsa;
  4. mutacje genów w zespole Retta;
  5. mutacje genetyczne w fermentopatiach;
  6. Zespół Pradera-Williego;
  7. Zespół Angelmana.
  • Wcześniaki są przyczyną oligofrenii, w której dochodzi do niedorozwoju wszystkich narządów i układów organizmu. Zwykle dzieci, które urodziły się przedwcześnie, wraz z rozwojem choroby, nie mogą wystarczająco przystosować się do samodzielnej egzystencji..
  • Uraz głowy, uduszenie i uraz porodowy podczas skomplikowanego porodu może spowodować chorobę.
  • Zaniedbanie pedagogiczne jest czynnikiem, w którym upośledzenie umysłowe jest często diagnozowane u dzieci, których rodzice są narkomanami lub alkoholikami.

Inne klasyfikacje

Dzieci upośledzone mają poważne problemy w rozwoju sfery poznawczej i emocjonalnej, w bardzo szczególny sposób przejawiają się w rozwiązywaniu pojawiających się problemów społecznych i codziennych. Aktywność umysłowa takich dzieci odbywa się przy znacznych odchyleniach od normy, ale przy odpowiednim leczeniu i terminowej opiece są one w stanie pomyślnie socjalizować. Terminowa klasyfikacja upośledzenia umysłowego u dziecka pozwala rodzicom (lub opiekunom) na wybór zakładu poprawczego i zapewnienie wszelkiej niezbędnej pomocy.

Poprzez formę manifestacji

Pomimo komplikacji, które pojawiają się wraz z dorastaniem dziecka, całkowitym lub częściowym brakiem rozwoju psychiki i stopniowym uszkodzeniem mózgu, wyróżnia się następujące typy upośledzenia umysłowego:

  • steniczny wygląd (charakteryzujący się spokojnym i niezrównoważonym, ale przyjaznym zachowaniem w społeczeństwie);
  • dysforyczny (agresywne usposobienie, chorobie towarzyszą poważne zaburzenia uwagi);
  • asteniczny (płaczliwość, niepokój);
  • atoniczny (brak jakichkolwiek emocji, niezdolność do myślenia).

W takich przypadkach problemy psychiczne są jedynie objawem poważniejszego zaburzenia genetycznego (takiego jak zespół Downa lub zespół Klinefeltera). Po określeniu rodzaju upośledzenia umysłowego i możliwych opcji rozwoju choroby można scharakteryzować stopień uszkodzenia mózgu - nierównomierny lub globalny. Im szybciej i dokładniej diagnozuje się przedszkolaka, tym większe ma szanse na szczęśliwe dzieciństwo i normalne życie w społeczeństwie.

Klasyfikacja Pevznera

W zależności od cech genetyki i dziedzicznych predyspozycji chorego stosuje się klasyfikację upośledzenia umysłowego Pevznera:

  • rodzaj upośledzenia umysłowego o nieskomplikowanym charakterze;
  • choroba, której towarzyszą upośledzone połączenia neurodynamiczne;
  • rodzaj patologii mózgu z poważnymi zaburzeniami psychicznymi zachowania;
  • brak rozwoju umysłowego, któremu towarzyszą zaburzenia w pracy analizujących układów organizmu;
  • dysfunkcja płatów czołowych mózgu.

Dzieci z problemami psychicznymi są całkowicie zależne od swoich rodziców (opiekunów). Relacja między rodzicami a dzieckiem to pierwsze doświadczenie socjalizacji dziecka. Im więcej litości, uczuć i troski okazują rodzice, tym trudniejszy jest rozwój komunikacyjny dziecka i jego rozwój osobisty. Nie dąży do komunikowania się z nowymi ludźmi i rówieśnikami, co prowadzi do dysfunkcji mowy oraz braku chęci do nauki i pracy, aw konsekwencji - do pogorszenia stanu zdrowia i progresji istniejących typów chorób..

Obecnie praktykowane jest wychowanie włączające i edukacja dzieci niepełnosprawnych. Włączenie oznacza wspólną rozrywkę ludzi zdrowych i chorych, podczas gdy uczą się komunikować ze sobą, poznawać otaczający ich świat. Adaptacja społeczna dzieci z problemami zdrowotnymi w takich przypadkach daje pozytywny skutek, a nawet najbardziej „ciężcy” pacjenci, przy dobrym nastawieniu i trosce, wykazują zainteresowanie społeczeństwem i aktywnością społeczną.

Diagnoza patologii

Diagnoza „oligofrenii” jest ustalana przez lekarza na podstawie wszystkich codziennych umiejętności, a także stanu psychicznego pacjenta. Jednocześnie badana jest historia choroby, ocenia się poziom jego przystosowania społecznego, badany jest test IQ. Wskazane mogą być również MRI, EEG, testy na kiłę wrodzoną i toksoplazmozę.

Prawidłowa i ogólna diagnoza oligofrenii jest konieczna, aby wykluczyć autyzm u małego dziecka. Ponieważ tę patologię można również łączyć z upośledzeniem umysłowym

Leczenie autyzmu jest inne, więc konieczne jest postawienie dokładnej diagnozy

W badaniu oligofrenii są:

  1. Upośledzenie umysłowe, w którym rozwój pacjenta jest upośledzony, pogarszają się zdolności intelektualne, poznawcze, motoryczne i mowy.
  2. Oligofrenia, która powstała w połączeniu z innymi patologicznymi zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, z zaburzeniami somatycznymi.
  3. Demencja wynikająca z niekorzystnych warunków społecznych.
  4. Zmiana IQ.
  5. Diagnostyka nasilenia zaburzeń zachowania, zwłaszcza jeśli nie ma powiązanych czynników.

Powyższe kryteria diagnostyczne zawarte są w systemie ICD-10, który określa stopień upośledzenia umysłowego.

Objawy oligofrenii

Głównymi objawami patologii są całkowite uszkodzenie funkcji człowieka, w którym następuje spadek inteligencji, upośledzenie mowy, pamięć, pojawienie się zmian w emocjach. Jednocześnie człowiek nie jest w stanie skoncentrować się na żadnym przedmiocie, nie dostrzega odpowiednio tego, co się dzieje, nie jest w stanie przetwarzać informacji otrzymywanych ze źródeł. Ponadto u osób dorosłych często obserwuje się zaburzenia w funkcjonowaniu narządu ruchu..

Wszystkie czynniki wywołujące oligofrenię powodują zaburzenia somatyczne i psychologiczne.

O przejawach upośledzenia umysłowego decyduje przede wszystkim upośledzenie pamięci i mowy u dziecka lub osoby dorosłej. Jednocześnie cierpi myślenie figuratywne, osoba nie jest w stanie abstrahować.

Umiarkowane upośledzenie umysłowe charakteryzuje się mniej nasilonymi objawami. Osoba z łagodną postacią oligofrenii nie jest w stanie samodzielnie podejmować decyzji, analizować tego, co się dzieje, wychodzić poza obecną sytuację, następuje też spadek koncentracji. Takiemu pacjentowi trudno jest siedzieć w jednym miejscu lub zbyt długo wykonywać to samo zadanie.

Dziecko z łagodnym stanem upośledzenia umysłowego wybiórczo zapamiętuje imiona, liczby, nazwiska. Podczas rozmowy możesz zauważyć, że mowa jest uproszczona, słownictwo małe.

Oligofrenia w ciężkiej postaci charakteryzuje się znacznym upośledzeniem pamięci i uwagi dziecka. Takiemu dziecku trudno jest czytać, czasami umiejętność czytania jest całkowicie nieobecna. Dużo trudniej jest leczyć dzieci z ciężkimi postaciami upośledzenia umysłowego. Jeśli dziecko nie potrafi czytać, nauczenie go rozpoznawania liter zajmie dużo czasu (kilka lat). Ale nawet to nie może zagwarantować zdolności dziecka do zrozumienia tego, co czytał..

Leczenie upośledzenia umysłowego

Leczenie pacjentów z oligofrenią jest złożone. Nie ma jednego leczenia dla wszystkich pacjentów z upośledzeniem umysłowym. Jednak ogólny stan takich pacjentów można poprawić za pomocą leków lub środków ludowej..

Zazwyczaj terapia chorób obejmuje:

  1. Farmakoterapia środkami uspokajającymi, neuroleptykami, nootropami, kompleksami witaminowymi, aminokwasami.
  2. Ćwiczenia korekcyjne dla dzieci z demencją. W takim przypadku ćwiczenia wykonywane są w obecności lekarza, logopedy, psychologa.
  3. Zajęcia rehabilitacyjne dla pacjentów.
  4. Adaptacyjne wychowanie fizyczne, w którym zestaw ćwiczeń będzie dobierany indywidualnie przez lekarza.
  5. Tradycyjna medycyna wykorzystująca różne wywary lecznicze z ziół i kwiatów. Dzięki takim metodom można zmniejszyć psychozę, złagodzić bóle głowy..

Zapobieganie

Profilaktyka oligofrenii polega przede wszystkim na zaplanowaniu ciąży i poważnym podejściu do zdrowia nienarodzonego dziecka. Lekarze zalecają wszystkim, którzy planują zajść w ciążę, zasięgnięcie porady w przychodni, w której przyszli rodzice mogą przejść pełne badanie, aby wykluczyć niewykryte patologie ich organizmu. Dzięki nowoczesnym metodom diagnostycznym możliwe jest zdiagnozowanie i wyleczenie wielu chorób, które mogą zmienić przebieg ciąży i wpłynąć na rozwój nienarodzonego dziecka..

Oprócz planowania ciąży należy przestrzegać wszystkich zaleceń specjalisty w okresie rodzenia dziecka..

Stopnie upośledzenia umysłowego

Upośledzenie umysłowe, jak każda choroba lub patologia, ma różne kryteria, dzięki którym choroba dzieli się na typy, stopnie i formy. Klasyfikacja upośledzenia umysłowego zależy od stopnia przebiegu i form manifestacji choroby.

Stopnie upośledzenia umysłowego dzieli się na:

  • łatwe, z poziomem IQ w przedziale 50-69 punktów;
  • średni, z poziomem IQ w przedziale 20-49 punktów;
  • ciężki, z IQ poniżej 20 punktów.

Poziom IQ określa obecność jednego lub drugiego stopnia choroby u pacjenta. Określenie wskaźnika poziomu rozwoju pacjenta następuje poprzez zaliczenie zadań w formularzu testowym. Jest to jednak bardzo warunkowy podział ciężkości choroby. Niektóre światowe stowarzyszenia medyczne również proponują szerszy podział stopni upośledzenia umysłowego. Amerykańscy psychiatrzy i psychoterapeuci klasyfikują upośledzenie umysłowe na pięć stopni nasilenia. Amerykańska klasyfikacja choroby, oprócz przedstawionych trzech stopni, obejmuje również stopień graniczny i głęboki.

Do pogranicznej formy niedorozwoju umysłowego zalicza się przede wszystkim upośledzenie umysłowe u dzieci. Początkowo nie jest to bardzo poważne zaburzenie psychiczne, które jest pośrednim łącznikiem między normalnym a zaburzonym stanem psychiki człowieka. Uważa się, że graniczne upośledzenie umysłowe dobrze reaguje na leczenie.

Łagodna forma lub osłabienie

Ta opcja jest najłatwiejsza w klinicznym przebiegu oligofrenii. Jest uważany za jeden z najczęstszych rodzajów upośledzenia umysłowego u ludzi, ponieważ odnosi się do niego ponad połowa wszystkich przypadków upośledzenia umysłowego. W praktyce klinicznej termin „osłabienie” jest również rozumiany jako zaburzenia psychiczne lub łagodna oligofrenia.

Powody

Jako przyczyny, które prowadzą do pojawienia się osłabienia, wyróżnia się czynnik dziedziczny. Powinien obejmować fermentopatię, endokrynopatię lub małogłowie. Ponadto duże znaczenie ma również negatywny wpływ różnych czynników na płód. Najniebezpieczniejszymi stanami, które tworzą patologie w ciele płodu, są infekcje, które kobieta doznała w czasie ciąży, obecność konfliktu Rh i niedotlenienie. Ważną rolę przypisuje się również efektom toksycznym, takim jak palenie tytoniu, alkoholizm i narkomania. Czynniki te prowadzą do powstania wrodzonej niepełnosprawności..
Istnieją również przyczyny, które prowadzą do powstania nabytych form upośledzenia umysłowego. Wśród nich są urazy porodowe, uduszenie, wodogłowie, powstałe w wyniku infekcji wczesnego dzieciństwa.

Objawy

Klinicznymi przejawami tej formy upośledzenia umysłowego są brak umiejętności tworzenia złożonych pojęć, wnioskowania uogólniające oraz możliwość myślenia abstrakcyjnego..

Myślenie dzieci z tą formą upośledzenia ma charakter wizualno-figuratywny. W takim przypadku dziecko będzie mogło dostrzec tylko zewnętrzną część wydarzeń, które dzieją się wokół niego. Wyjaśnienie całej sytuacji i przeanalizowanie jej okazuje się trudne. Podczas oglądania obrazu, a także konieczności porównania kilku obiektów, pojawia się problem identyfikacji połączenia wewnętrznego, a także możliwość znalezienia wspólnego połączenia.

Rodzice często przyprowadzają dzieci z tą postacią upośledzenia do logopedy, ponieważ są zaniepokojeni problemem niedorozwoju mowy w zależności od wieku. Ponadto może wystąpić problem związany z zubożeniem słownictwa, obecnością agramatyzmu, bezwładnością i powolnością mowy. Nawet pomimo dobrej orientacji w zwykłej sytuacji pacjent nie może uogólniać wszystkich zachodzących wydarzeń i myśleć abstrakcyjnie.

Możliwość szkolenia

Dzieci uczęszczające do zwykłych szkół mają trudności w nauce. Najtrudniejsza sytuacja jest z językiem i literaturą rosyjską, ponieważ nie pamiętają i nie rozumieją zasad pisowni, powtarzają przeczytany lub usłyszany tekst, a także rozumieją, co muszą zrobić zgodnie z otrzymanymi zadaniami. Ucząc matematyki, dziecko nie potrafi liczyć i rozwiązywać problemów logicznych. Jednocześnie należy zauważyć, że tacy pacjenci często mają inne możliwości. Podczas dodatkowego rozwoju często ujawnia się doskonały ton, doskonała pamięć mechaniczna, talent artystyczny i zdolność do odtwarzania zadań z dużą liczbą dużych liczb w umyśle..

Rodzice zauważają, że dzieci zaczynają naśladować otoczenie, przejmować poglądy i myśli innych ludzi i próbować je naśladować. Wynika to z faktu, że zdolności poznawcze są zmniejszone, a walory estetyczne i moralne są ograniczone. Ze względu na słabość woli mają skłonność do łatwej sugestii, wykonywania woli innych ludzi i działań, które mogą zagrozić człowiekowi. Osoby z lekkim osłabieniem często stają się przestępcami, nie zdając sobie sprawy z intencji swoich działań.

Postacie mogą być różne, od dobrodusznych po zdecydowanie agresywne. W okresie dojrzewania pojawia się wzmożony pociąg prymitywny, np. Wzmożona aktywność seksualna. Wyglądają tak samo jak zdrowi ludzie..

Etapy upośledzenia umysłowego

Istnieje kilka etapów demencji. W najłagodniejszych postaciach choroby człowiek nie różni się od ludzi zdrowych. Jednak podczas treningu i pracy pojawiają się trudności. Zwyczajowo rozróżnia się następujące 3 stopnie niepełnosprawności umysłowej:

  • osłabienie;
  • głupota;
  • idiotyzm.

We współczesnej medycynie zwyczajowo wyróżnia się 4 rodzaje chorób zgodnie z klasyfikacją ICD-10. Klasyfikacja ta oparta jest na wynikach testów IQ:

  1. Łagodne upośledzenie umysłowe z wynikami IQ 50-70 punktów. Z reguły jest to graniczna forma demencji, w której występuje opóźnienie w rozwoju umysłowym. Możesz poprawić ten stan za pomocą prostych umiejętności przystosowania społecznego..
  2. Umiarkowane upośledzenie umysłowe z wynikami IQ od 35 do 50 punktów.
  3. Ciężka oligofrenia - od 20 do 35 punktów. W ciężkich przypadkach często występuje oligofrenia fenylopirogronowa..
  4. Głęboki stopień choroby, w którym poziom IQ nie osiąga 20 punktów.

Idiotyzm

Faza oligofrenii, na której poziom IQ nie osiąga 34 punktów. Pacjenci z głębokim stadium demencji nie są wyszkoleni, mają niewygodne ruchy. Mowa jest słabo rozwinięta, emocje charakteryzują się najprostszymi reakcjami. Głównym powodem tego etapu jest dziedziczność..

Umiarkowana postać demencji jest łagodniejsza niż idiotyzm. Pacjenci z tą diagnozą często nie dożywają dorosłości i umierają już w dzieciństwie..

Oprócz przejawów opisanych powyżej, z idiotyzmem, odnotowuje się:

  • strukturalne uszkodzenie mózgu w grubych formach;
  • liczne kliniczne objawy patologii neurologicznych;
  • częste napady padaczki;
  • wady strukturalne narządów i układów wewnętrznych.

Głupota

Oligofrenia w stopniu głupoty przejawia się poziomem IQ w przedziale 35-39 punktów. Jest to umiarkowany stopień choroby, w którym osoba jest w stanie nabyć standardowe umiejętności w zakresie samoopieki. W tej grupie pacjentów nie ma abstrakcyjnego myślenia ani uogólniania. Chorzy imbecyle rozumieją prostą mowę, niektórych słów można się nauczyć samodzielnie.

Imbecility w medycynie jest zwykle podzielone na trzy podgatunki:

  • łagodny stopień;
  • średni stopień;
  • i ciężka manifestacja patologii.

Dla każdego rodzaju choroby określa się nasilenie głupoty. W społeczeństwie imbecyle wyróżniają się następującymi cechami:

  1. Są ludźmi wysoce podatnymi na sugestie..
  2. Imbecyle są dość niechlujni.
  3. Osobiste interesy takich pacjentów są często bardzo prymitywne i sprowadzają się do zaspokajania potrzeb fizycznych (zaspokajanie potrzeby jedzenia, ci ludzie są żarłoczni i niechlujni, zaspokajają potrzebę seksu, ich poziom rozwiązłości wzrasta).
  4. Niektórzy z tych pacjentów są nadmiernie mobilni, aktywni i energiczni, podczas gdy inni przeciwnie, są apatyczni i obojętni na wszystko, co się dzieje..
  5. Niektórzy pacjenci są uprzejmi, dobroduszni i sympatyczni, podczas gdy inni są agresywni i zgorzkniali..

Głupota

Oligofrenia w stopniu osłabienia jest zdeterminowana poziomem IQ i charakteryzuje się kilkoma postaciami:

  • łatwy etap (wskaźniki 65–69 punktów);
  • etap umiarkowany (wskaźniki od 60–64 pkt);
  • ciężki etap (wskaźniki od 50-59 punktów).

Wyniki IQ opierają się na kompleksowych środkach do diagnozowania patologii.

Pacjenci należący do tej grupy pacjentów wyróżniają się następującymi charakterystycznymi cechami:

  1. Upośledzili abstrakcyjne myślenie.
  2. Nie potrafią samodzielnie rozwiązać postawionych sobie zadań..
  3. Słabo radzą sobie w szkole, materiału uczą się długo, z dużym wysiłkiem.
  4. Nie mają własnego zdania, nie bronią swojego punktu widzenia, stoją po złej stronie.
  5. Zręcznie poruszaj się w typowych i znanych sytuacjach.

Z reguły tacy pacjenci prowadzą siedzący tryb życia i wykazują prymitywne formy przyciągania.

Klasyfikacja oligofrenii

Strukturę wady w oligofrenii charakteryzuje niedorozwój osobowości w aktywności poznawczej. Z reguły abstrakcyjne myślenie jest upośledzone u pacjentów cierpiących na tę chorobę. Nie jest to jednak jedyna cecha choroby, ponieważ istnieje kilka innych klasyfikacji, w których obraz kliniczny jest inny..

Obecnie nie ma jednej iw 100% poprawnej klasyfikacji oligofrenii. Istnieje kilka klasyfikacji, według których zwykle rozróżnia się tę chorobę:

  • według ciężkości;
  • przez M. S. Pevznera;
  • klasyfikacja alternatywna.

Obecnie w praktyce lekarskiej stosuje się dwupoziomową klasyfikację, która opiera się na stopniu obrażeń ciała spowodowanych czynnikami szkodliwymi oraz czasie, w którym zachodzą nieodwracalne zmiany..

Zwyczajowo definiuje się następujące typy oligofrenii:

  1. Rodzinne formy oligofrenii.
  2. Zróżnicowane formy choroby.
  3. Forma dziedziczna.
  4. Formy kliniczne.
  5. Estetyczne formy.
  6. Nietypowe formy.

Spośród wszystkich typów choroby dostatecznie zbadano zróżnicowaną postać oligofrenii. W rezultacie w medycynie zwyczajowo dzieli się go na kilka grup:

  1. Mikrocefalia. Choroba często charakteryzuje się kurczeniem się czaszki. Przy pokryciu poziomym wielkość czaszki w tej postaci oligofrenii wynosi 22–49 cm. Masę mózgu można również zmniejszyć do 150–400 g. Półkule i zakręty mózgowe są słabo rozwinięte. Z reguły w przypadku małogłowie istnieje absolutna idiotyzm. Przyczyny patologii: Botkina w ciąży, cukrzyca lub gruźlica, przyjmowanie leków chemioterapeutycznych, toksoplazmoza.
  2. Toksoplazmoza. Patologia jest pasożytnicza, przejawia się w wyniku szkodliwego działania toksoplazmy na ludzi. Źródłem zakażenia są: zwierzęta domowe, króliki, gryzonie. Musisz wiedzieć, że Toxoplasma przenika do płodu przez barierę łożyskową, w wyniku czego płód zostaje zakażony już od pierwszych chwil życia. Oligofrenia wywołana toksoplazmozą często charakteryzuje się uszkodzeniem oczu i kości czaszki, gdzie pojawiają się obszary zwapnienia.
  3. Oligofrenia fenylopirogronowa. Patologię charakteryzuje upośledzony metabolizm fenyloaminy i jednoczesna synteza dużych ilości kwasu fenylopirogronowego. Stężenie tych ostatnich substancji można określić w próbce moczu, krwi lub potu. Z reguły ta forma upośledzenia umysłowego wskazuje na najgłębszy etap choroby..
  4. Patologia Langdona Downa. Choroba charakteryzuje się obecnością 47 chromosomów u pacjenta (norma to 46 chromosomów). Przyczyny tych nieprawidłowości chromosomowych są nieznane. Stan pacjenta z taką chorobą jest zaburzony, a osoba jest mobilna, dobroduszna i czuła. Z reguły mimika i ruchy takich pacjentów są wyraziste, często naśladują swoich idoli.
  5. Pilviadny oligofrenia. Choroba charakteryzująca się brakiem witaminy A u kobiety w ciąży w pierwszym trymestrze ciąży.
  6. Embriopatia Rubeolar. Patologia, która rozwija się w wyniku różyczki matki, przeniesionej w okresie rodzenia dziecka. Po urodzeniu dziecko cierpi na zaćmę, choroby serca, głuchotę lub głuchotę.
  7. Upośledzenie umysłowe. Występuje w wyniku dodatniego czynnika Rh. Patologia często charakteryzuje się konfliktem Rh, gdy dziecko ma czynnik negatywny. W tym przypadku przeciwciała Rh przenikają przez barierę łożyskową i u płodu dochodzi do uszkodzenia mózgu. Dzieci po urodzeniu cierpią na paraliż, niedowład i hiperkinezę.
  8. Resztkowa oligofrenia. Najczęstsza postać choroby, w której rozwój umysłowy zatrzymuje się w wyniku choroby zakaźnej lub uszkodzenia czaszki.